Język norweski posiada niezwykle trudną wymowę, szczególnie dla osób, które posługują się językami słowiańskimi. Język norweski wywodzi się z grupy języków germańskich, dlatego zasady gramatyczne są również zupełnie inne niż w języku polskim. Podstawową różnicą jest również ilość rodzajów rzeczowników- oprócz męskiego, żeńskiego oraz nijakiego istnieje jeszcze połączenie rodzaju męskiego oraz żeńskiego, nazywane rodzajem wspólnym, którego użyczenie jest wzorowane na rodzaju męskim. Poprzez wprowadzenie następnego rodzaju bardzo wielu początkujących ma niezwykle problemy z jego wykorzystaniem, szczególnie w mowie. Funkcje czasownika w poszczególnych czasach są bardzo zbliżone do zasad używanych w języku angielskim.
Następnym problemem w czasie nauki języka norweskiego jest ilość wykorzystywanych dialektów, chociaż oficjalnie funkcjonują jedynie dwa, jednak można spotkać się również z innymi wersjami, które czasami w znaczący sposób różnią się od dialektów oficjalnych. Jedyną dobrą stroną w czasie nauki języka norweskiego jest to, że większość Norwegów płynnie posługuje się językiem angielskim, dzięki czemu mamy możliwość korzystania z dwóch języków na terenie Norwegi, jednak jest to niewielkie pocieszenie.